بازخوانی بیانات رهبر معظّم انقلاب در جمع فرماندهان لشکر 27 محمد رسول الله(ص)

«مطالعه مطالب ٣ پست پایین تر پیشنهاد می شود، شدید»

در ادامه مطلب بخوانید!!

وقتی وارد دانشگاه شدم، همان مشکلاتی را که اکثر دانشجویان دارند، داشتم و علاوه بر آن مشکلاتی دیگر. آتشی هم درونم را می‌سوزاند که هنوز هم آرامم نمی‌گذارد. مهمترین مشکلی که تو را هم درگیر کرده است و یا به زودی درگیرت می‌کند، مرا هم مبتلا کرده بود. نمی‌توانم بگویم چه مساله‌ای، اما اگر مبتلا شده باشی می‌دانی چه می‌گویم. فکر می‌کردم که چه کنم؟ چقدر سخت و خوب بود! نمی‌دانستم دانشگاه کجاست و این بچه‌ها کی‌اند؟ و هر چیزی به سرگردانی من دامن می‌زد. این لطف را خدا به من کرده بود که وقتی فشارها اذیتم می‌کرد نزد خدا می‌رفتم، از رنج‌ها به راه خدا و یاد خدا و دعا پناه می‌بردم، دردها بی‌ربط یا با ربط مرا به این نتیجه می‌رساند که جدی‌تر به سمت خدا بروم. اردوی جنوب بیچاره‌ام کرد. آتش درونم را شعله‌ورتر کرد، برگشتیم دانشگاه. خب حالا باید صبح‌ها بیدار می‌شدیم. می‌رفتیم سر کلاس، مسجد، نهار ، ... ، بعضی گعده، بعضی سالن مطالعه... .

اگر کسی با این جور زندگی کردن مشکلی ندارد، وقت خودش را تلف نکند و بقیه مطلب را نخواند؛ نماز شب هم بخواند؛ تعقیبات نمازش را هم مفصل بخواند؛ ما را هم دعا کند. اگر کسی سر کلاس راحت می‌نشیند و این معجزه را دارد که می‌تواند این مطالب را همین‌طور برای خدا گوش کند، وقت خود را صرف خواندن پریشان‌گویی‌های این نوشته نکند.

اگر نهضت عدالتخواهی مطرح می شود، یا اگر نهضت نرم افزاری و تولید علم به عنوان یک جنبش عمومی مطرح می شود، یا اگر نهضت آزاداندیشی مطرح می شود، برای این است که همه مسؤولان و همه آحاد ملت احساس کنند که در این جهت مسؤولیت دارند.

 (١/١/٨۴)

 دانشگاه باید بتواند یک جنبش نرم افزاری همه جانبه و عمیق در اختیار این کشور و این ملت بگذلرد تا کسانی که اهل کار و تلاش هستند، با پیشنهادها و قالب ها و نوآوری های علمی خودی بتوانند بنای حقیقی یک جامعه آباد و عادلانه مبتنی بر تفکرات و ارزش های اسلامی را بالا ببرند. امروز کشور ما از دانشگاه این را می خواهد. (9/12/79)

 باید اهل علم در محیط دانشگاه به تولید علم، به نگاه مبتکرانه و سازنده در زمینه علم –به همان چیزی که بنده از آن به نهضت نرم افزاری در محیط علمی تعبیر کردم- بپردازند؛ ما نیاز به این موضوع داریم. البته دستگاه های دولتی بزرگترین مسؤولیت رادارند.

 (٢٢/٨/٨١)

 وقتی ما می گوییم مرزهای علم را باید بشکافیم و باید از سخن روز علم یک قدم جلوتر برویم، این برای بعضی باور نکردنی است. وقتی من می گویم ما باید به آنجا برسیم که در اکتاف عالم یک پژوهشگر، یک دانشمند، بخواهد به فلان نظریه علمی به فلان نظریه فلسفی دست پیدا کند، ناچار باشد زبان فارسی را یاد بگیرد، بعضی با نگاه انکارآمیز نگاه می کنند و من معتقدم و می بینم در مقابل خودم که چنین چیری شدنی است. ما اگر همت کنیم می توانیم تا بیست سال دیگر، تا سی سال دیگر، کاری کنیم که وقتی نام آوران عرصه علم و فناوری را در دنیا نام می آورند، ایرانیان و کشور ما در صدر قرار بگیرند. (14/2/84)

 بسیج یعنی به صحنه آمدن و به میدان آمدن. چه میدانی؟ میدان چالش های حیاتی و اساسی. میدان ها و چالش های اساسی زندگی چیست؟ فقط آن وقتی است که به کشور حمله شود و مردم آن کشور به صحنه بیایند تا از مرزهای خودشان دفاع کنند؟ البته که نه؛ این فقط یکی از موارد به میدان آمدن است. آن وقتی هم که نسل برگزیده ملت احساس می کنند از قافله دانش عقب مانده اند و باید علاجی بکنند، جای به میدان آمدن است... این میدان ها، میدان فکر و دانایی و تولید علم است. (5/3/84)

علم، اکنون، انقلاب

شما به عنوان یک مسلمان می‌دانید که آمادگی نظامی یکی از واجبات است. برای اینکه این تکلیف و مساله مورد تأکید اسلام را اقامه کنید، تلاشهایی می‌کنید و آمادگی نظامی را در خود و دیگران ایجاد می‌کنید. فرقی نمی‌کند کجای تاریخ و در چه شرایطی باشید. این نوع کار نظامی را با کار نظامی در طول 8 سال دفاع مقدس مقایسه کنید. چه تفاوتی می‌کند؟ در طول 8 سال دفاع مقدس، پرداختن به کار نظامی از این جهت نیست که یکی از توصیه‌های اسلام است. حفظ انقلاب اسلامی در گرو جهاد نظامی است.

برخی به علم و تلاش علمی و تولید علم دینی به عنوان یک امر مورد تأکید دین و یک امر مطلوب و لازم می‌نگرند. چون فرد مؤمنی است و دغدغة دین دارد، برایش مهم است که سخن اسلام در مورد اقتصاد روی زمین نماند و اقامه شود. و یا اینکه اگر دغدغة دینی‌‌اش کمتر باشد، به اقتصاد اسلامی به عنوان یک موضوع جالب و جذاب در حیطة اقتصاد می‌نگرد.

اکنون پرداختن به علم و علم دینی از این جهات برای ما اهمیت ندارد. نیاز به علم و علم دینی اکنون از آن روست که حفظ انقلاب اسلامی بر آن متوقف است و تبیین این رابطه، البته خود ماجرای دیگری است. این دو نوع پرداختن به علم دینی خیلی با هم فرق می‌کند، خیلی.

«اینها تودهنى خوردند، سیلى خوردند، ولى هنوز ناامید نیستند. من به شما عرض کنم دانشجوهاى عزیز! اینها ناامید نیستند؛ دارند قضایا را دنبال میکنند؛ به این زودى هم زمین نمی گذارند. اینها صحنه‏گردانهائى دارند، صحنه‏گردانهائى هم پیدا خواهند کرد...»    

مقام معظم رهبری

*نگاه اول

دیدار دانشجویان که این بار زودتر از همیشه در دهه اول ماه مبارک رمضان با رهبر انقلاب برگزار می شد و نیز دیدار اساتید و فرهیختگان با ایشان فرصتی بود تا کلیدواژه هایی جدید همه نگاه ها و تحلیل ها را به سمت و سوی خود سوق دهد. کلیدواژه هایی حکیمانه که طرحشان با تعمّد، دقت و ظرافت خاصی صورت پذیرفته بود و خبر از مختصات میدان جدیدی می داد که فراروی نخبگان کشور قرار گرفته است و آنان باید نسبت به آن هوشیار و آگاه باشند.

رهبر انقلاب مفهومی به نام "جنگ نرم" را مورد توجه قرار دادند و از ضرورت نقش آفرینی "دانشجویان" به عنوان "افسران" و "اساتید" به عنوان "فرماندهان" مقابله با جنگ نرم سخن گفتند. ایشان حتی بین سرباز و افسر تفکیک کردند و فرمودند:«نگفتیم سربازان، چون سرباز فقط منتظر است که به او بگویند پیش، برود جلو؛ عقب بیا، بیاید عقب. یعنى سرباز هیچگونه از خودش تصمیم‏گیرى و اراده ندارد و باید هر چه فرمانده میگوید، عمل کند. نگفتیم هم فرماندهانِ طراح قرارگاه‏ها و یگانهاى بزرگ، چون آنها طراحى‏هاى کلان را میکنند. افسر جوان تو صحنه است؛ هم به دستور عمل میکند، هم صحنه را درست مى‏بینید؛ با جسم خود و جان خود صحنه را مى‏آزماید. لذا اینها افسران جوانند؛ دانشجو نقشش این است.»